අපේ සවනට මුමුණන්න මාතලන්

අපේ සවනට මුමුණන්න මාතලන්

අන්තරේ පාගමන නිට්ටඹුවට

තිගැස්සුණු මතකයන්

දිවගියා අතීතෙට

එදත් අද වාගෙමයි

පටන් ගත්තෙ නිට්ටඹුවෙනුයි

සරසවියට ආපු කුළුදුලේ

අපි ආපු පාගමන ඒ

දෝංකාර දෙනව

ඒ වචන තාමත්

”මල්ලි අපිට කරදරයක් වෙලා”

හුරුපුරුදු මුහුණවල්

දුක පිරුණු සුසුම් වැල් 

මං හෙව්ව හැම තැනම

කවුද මේ මාතලන්

ආදරේ කරන මේ තරම්

ඒ ලයිට් කණුව පහු කරන්

අදත් අපි යනව පාගමන්

සටන් පාඨත් පිට උගුරෙ යන

මතකයන් බොහෝ ඇත

මේ මාවතේ රුහිරු තැවරුණු

කවදාවත් මුණ නොගැසුණු

උඹව මං දැන්

හොදට අදුනනව මාතලන්

මේ මාවතේ තව ගොඩක්

දුර යන්න තියෙනවා

මග නොවැරදෙන්නට

වෙහෙස දැනී

අතර මග නතර නොවෙන්නට

අපිට පුළුවන්වේවිද

වෙර සිදෙන මොහොතක

තැවරිලා මද පවනක

ඇවිත් දිරි දෙන්න

අපේ සවනට මුමුණන්න මාතලන්

(රිවිහාර පින්නදුව)

තනි මිනිහෙකුගේ අභියෝගය

තනි මිනිහෙකුගේ අභියෝගය

මාංචු දාගෙන යනකොට

කෑගල්ල උසාවියට

උස්සන්නෙ නෑ අත් උජාරුවෙන්

කුමාර් ගුණරත්නම්

පැහැරගත්තම එදා

රාජපක්ෂගෙ මිනීමරුවන්

ජේවීපී නායකයො කිව්වෙ

දන්නෙ නෑ එහෙම කෙනෙක්

‘නිදහස් කරව් කුමාර්!’ කියනකොට

බලන් හිටියා අවඥාවෙන්

සමාගම් විධායකයො, ලිපිකරුවො

චින්තනයෙන් වහල්ලූ

ඉඩක් නෑ පත්තරවල

චැනල්වල නිව්ස් කෑලි

වෙබ් නිව්ස් ගන්නෙත්

බයිට් එකටයි කුමාර්

කාටවත් කෙළින් කියන්න බැරි

මොකෙක්ද ඌ....

පැනගන්න හදන උන්ගෙ රටේ

පුරවැසිකමට මේ තරම් නහින?

කවුරුවත් දන්නෙ නැති

කවුරුවත් පෙනී නොසිටින

රටම දන්න කලූ තට්ටයා

පේමකුමාර් ගුණරත්නම්

පේරාදෙණි සරසවියෙ

මිතුරන් අතර ගුණ්ඩා

පෙරටුගාමීන්ගෙ දරුවන්ට

සිංදු කියන කලූ මාමා

උපන්නෙ කෑගල්ලෙ

සරසවිය පේරාදෙණියෙ

සටන් කළේ තිකුණාමලේ

හිරබත් කෑවෙ බෝගම්බර

සටන් කළේ රැකෙන්නත් නොවේ

හිරේ ගියෙ තනියමත් නොවේ

පැනගත්තෙ පැනගන්න නොවේ

පල ගියෙ අතහරින්න නොවේ

ඉල්ලූවේ වීසා තව කාලයක් ඉන්න

දුන්නෙ නෑ උත්තර උන්

ඉල්ලූවත් පුරවැසිකම

උත්තරයක් නෑ උන්ගෙ

කවියො ලියන්නෙත් නෑ කවි

කවියක් වගේ ජීවිතය ගැන

බෑ උන්ට ලියන්නත්

නෑ දන්නෙ එහෙම පුවතක්

කියවගන්න හිතක් නෑ

පම්පෝරි ගහන ලියන මහත්තුරුන්ට

සටන් කරන්න පනක් නෑ

කොම්පැනියෙන් දෙන තීන්තවලට

පීඩිත පරපුරක් වෙනුවෙන්

අවි අතට ගත් වරදට 

සිරගෙයි බිත්තිවල පසා කළ

මිනිසුන් අතර මිනිහෙක් කූඩුවක

නිහඩය සවේදී කලාකරුවො

බැරෑරුම් විද්වතුන් වෙනතක් බලාගෙන

සමාජ කරි වියාකාරින් දන්නෙවත් නෑ

එහෙම සිරකරුවෙක් ගැන....

මානව හිමිකම් සටන්

දේශපේරිම මී ඉල්ලීම්

පුරවැසි සංදේශ

නෑ මේ කිසිවක්

ඌ තනි මිනිහෙක්...

අරගලයෙ තනි නොවුණු

සටන් සගයෙක්

හිරගෙදරදිත් තනි වී නැති

තවත් එක් සිරකරුවෙක්

----------------------------------------------

(පේමකුමාර් ගුනරත්නම් සහෝදරයා සිරගතකර දින පනහක් ගතවීම නිමිත්තෙන්)

ආදරේ හැටි එහෙම වෙන්නැති

ආදරේ හැටි එහෙම වෙන්නැති

බොහෝ තැන්වල

දුවන සිත නුඹ ළග

සිල් ගන්නම හදනවා

පාවයන වළාකුළු මත

හැඟුම් සිතුවම් අදිනවා

විහඟ ගීතත් වෙනස් ස්වරයෙන්

ඉතිං සවනට වැටෙනවා

මාක්ස් චේ ළඟ

නුඹේ රූපෙත්

බිත්තියේ ගහගන්නම හිතෙනවා

දහස් ගණනක් දෑස් අතරෙක

එකම දෑසක් සොයනවා

කාලයත් අවකාශයත් අතර වෙනසක්

දැන් දැන් මටත් දැනෙනවා

සිතපුරා හැමතැනම

නුඹ පා තබන හඩ

නිබඳ මට ඇහෙනවා

හද බිතෙහි හැම තැනම

නුඹේ රුව කවුරුන්ද ඇන්දේ

මම මගෙන් අහනවා

ආදරේ හැටි එහෙම වෙන්නැති

මහ දවල් ඇස් ඇරන්

හීන දකිනවා ඇති

(රිවිහාර පින්නදුව)

මීට හිතවත් පික් පොකට්කාරයා මං

මීට හිතවත්
පික් පොකට්කාරයා මං

පොඩි එවුන් බඩසයින්

අඩන හඩ ඇහෙනවා

හෝඩිපොතෙ පිටු කැඞී

පාවෙනව පේනවා

ඇගෙ හැට්ටෙ බොත්තම්

ගැළවෙනව වගෙ දැනෙනවා

හදවතක් ගිණි අරන්

අළු පෙනහැල්ලෙ හිරවෙනා

පඩිපතක් තුඩින් ගෙන

තුටින් කැදැල්ලට පියඹනා

විහගුන්ට නොදැනෙන්න

තටු සොරා ගන්න සද

පොඩි එකීට බෝනික්කෙක්

පොඩි එකාට කැවිලි මුලක්

මේ පාරවත් බේරගන්න

උකස් කරපු ඇගෙ කනකර

උඹේ සතුට පොඩිකරගෙන

හිනාවකට ගිණිතිබ්බට

සමාව ඉල්ලලා කුමට

පොට වැරදුණු අපෙ ජීවිත

බජාර් එකේ මුදලාළිට

කොටහ දීල ඉතුරු ටිකෙන්

බත රත්වෙයි අපේ ගෙදර

දුක තැම්බෙයි උඹේ ගෙදර

ඉතිං පාලායමි මා

පියවි සිහියෙන්

මධුවිතක දුම්වලාවක සූස්තියක

සිරකරණෙමි සිත් සමුදුර

වැරදුණේ කොහේද

කියාදෙන්න පුළුවන්ද

හන්දියේ බුදුරුවට

කවද හරි වෙඩි උණ්ඩෙක

පිහි තුඩෙක ඇමිණෙනා බව ජීවිතය

දැන දැනම කරක් ගසනෙමි

පිසාච අඩවියෙහි

වෙන කොහේනම් අපි යාද?

වතුර ටැංකිය මුදුනෙ

වැස්සට සේදිලා ගිය

රතු පාට පෝස්ටරය

කියවගන්න අමාරුයි මට

දුර වැඩියි ඒක

අයිඩින්ටි කාඞ් එක එක්ක

සල්ලි වලින් භාගයක්

එවනවා මේ එක්ක

මීට හිතවත්

පික් පොකට්කාරයා මං

උඹෙ පර්ස් එකට විද්ද

(රිවිහාර පින්නදුව)

මහත්වරුනි අපි ඔටුවොද?

මහත්වරුනි අපි ඔටුවොද?

අයවැය ගිණි අරන්

වැඩබිම් ඇවිළිලා

ආණ්ඩුව රත්වෙලා

ගිණි නිවන හමුදාව ඕනෑ වෙලා

ඉතිං තජුඞීන්

ආයෙත් උඹ පොරවෙලා

මොකද වෙන්නෙ

පොඩි එවුන් රොකට් හදනවද

රෙදි වවුචර් වලින් රෙද්ද

ඔක්කොම කතා යටයවන්

කොළ නිල් රතු

පිරවුම් හල් වලින් තෙල් ගහන්

රේඩියෝ ඉස්සරහ

ඇවන්ගාඞ් ආයෙත්

මෙන්න නැංගුරම් දාල

රැකියා විරහිත උපාධිධාරියො

දේශපාලන සිරකරුවො

වකුගඩු රෝගියො

ඕව මොනවද

මේවනෙ කතා

කට ඇරන් බලන් ඉන්න

විතරමයි අපිට තියෙන්නෙ

සගයිනි අසව්

නිවෙන්නට ඉඩනොදෙව්

දැල්වෙන ගින්නට

තව තවත් ඇවිළෙන්න

දවා අළු කරලන්න

මේ නාටක නොතේරෙන්න

මහත්වරුනි අපි ඔටුවොද?

(රිවිහාර පින්නදුව)

පේ‍්‍රමයේ ලියුකේමියාව

පේ‍්‍රමයේ ලියුකේමියාව

හැකිවේනම් ගණින්නට තත්පර

ඇසෙන තුරු කටහඩක්

ඇසට කාන්සිය ඇත්නම්

දකිනතුරු එක රුවක්

ඉඩ ලැබෙන ඇසිල්ලක

මවයිනම් සිහින කප්පරක්

ඉතා දිගු විනාඩි

ඉතා කෙටි පැය

කාලය සාපේක්ෂයි

සිහිකරයිනම් අයින්ස්ටයින්

ඉතිං ඔබ ආසාදිතයි

ඒ සොදුරු රෝගයෙන්

කොච්චර තිත්ත කසාය බිව්වත්

බෙහෙත් ඇඟට පත්තියන් නොවෙන

සිරුරම රුපියල් සත වලින්

කිරා මැන බැලෙන කල

ඒ රෝගයට

සිරවෙන්න දිය හැකිද

බෙහෙත් තුණ්ඩු බිල්පතක

සූරලා ඉවත ලන

හෙම්බිරිස්සාවක් නොවී

පේ‍්‍රමයට ඉඩදෙන්න

ලියුකේමියාවක් වෙන්න

ලේ ඇට මිදුළු විනිවිදින

(රිවිහාර පින්නදුව)

කවියන් නොවේ කෙරුමන්

කවියන් නොවේ කෙරුමන්

කවියෙක්දැයි නොදන්නෙමි

එනමුදු ලියන්නෙමි

ලියන උන් කවියන්නම්

මමත් කවියෙක්මි

විවේක සුව වරප‍්‍රසාදයක්

ගළපා වෙනස් වචනයක්

තවරා සාහිත රසයක්

මහා ලොකු කෙරුමක් නොවේ

සගයිනි ඒකත්

ලෙයින් දහඩියෙන් සැදුණ පොළවක

වපුල කවි බිජුවක්

ඵල දැරූවත් මා නමින්

පැළවන්න පොළවක් නොවේනම්

අරුතක් තියේවිද

පොළවක් මඟ ඇරුණු ගහකට

පෙම්වතිය ගැන

ඇගේ පේ‍්‍රමය ගැන

විප්ලවය ගැන 

ලෙළෙන රතු ධජ ගැන

ලියූ දහසක් කවි කැටි කොට

හිලව් කරනෙමි

අරගල බිමක හෙළන

එක දහඩිය බිඳුවකට

සමාජ ජාලා පුරා

මහා බර වදන්

ලයික් ගොඩ ගැහුවට

ක්ෂණික වීරයින් බිහි කෙරුවට

පැසසුම් නොලඹනා වීරයින්

ඇත මේ අවකාශයෙන්

එපිට සොයුරනි එමට

වර්ණනා අභියස

නොලැබිය යුක්තක් ලබන

අපුලක් දැනේ ඉඳ හිට

උන් යන මගට

දහිරිය දෝතක් රැගෙන යනු මැන

එයම වේ අසෙනිය පූජාව

වීරයන් නමට

පරමාදර්ශ මියැදුනද

තවමත් වීරයින් ඇත

උන් අපි වැනිම මිනිසුන්ය

අත හරින්නට බල කෙරෙන

නිමේෂෙක තව තවත්

ආදරෙන් සිහිනයන් වැළඳගන්නා

ඉතිං කිව යුතුයි සගයිනි

ඉඩක් ලද මොහොතක

බුකියේ මොකක් හරි කුරුටු ගානා

කවියන් රැඩිකලූන් ප‍්‍රාඥයින්

නොවේ සගයිනි කෙරුමන්

(රිවිහාර පින්නදුව)