Wednesday, April 17, 2019

හියුමරාන් [සින්ඩරෙල්ලගෙ අවජාතක පුතාගෙ කතාව]


හියුමරාන්

සින්ඩරෙල්ලගෙ අවජාතක පුතාගෙ කතාව


මධු සමය කියන්නෙ තරුණියකගෙ ජීවිතේ සුන්දරම රාති‍්‍රයට. පොඩි දේකටත් තරහ යන රජකෙනෙකුගෙ කෝකියෙක් රජතුමාට කන්න කෑමක් හදද්දි ලූණු තුනපහ මොන තරම් සීරුවට පදමට දානවද ඒ වගේ පේ‍්‍රමයත් අනුරාගයත් පදමට ගොනුවෙච්ච සීතල පරිසරයක උණුසුම් සයනකයක ගතකරන ආදරණීය රාති‍්‍රයක්. තමන්ගෙ පෙම්වතා සමග ආදරෙන් බැදිච්ච දවසෙ ඉදල හීන දකින රාති‍්‍රය නොදන්නා මනුස්සයෙකුගේ විකෘතිවූ කාමාශාවන්ට බිලිදෙන්නට සිදුවුණ තරුණියක හදවතේ මොන තරම්වූ වේදනාවේත් වෛරයේත් ගිනි දළු ඇවිළේද? තමන්ගෙ පෙම්බරිය මධු සමයේ රාති‍්‍රයේ වෙනත් මිනිසෙකු හා නිදිවැද එනතුරු බලාසිටීමටවූ තරුණයෙකුගේ හදවතේ මොන තරම්වූ වේදනාවේත් වෛරයේත් ගිනි දළු ඇවිළේද? මේ කතාව පටන් ගන්නෙ මෙතනින් නෙමෙයි. ඒත් මේ කතාවෙ කතාව පටන් ගන්නෙ මෙතනින්. ඒ වෛරයේත් වේදනාවේත් ගිනි දළු මතින්.

වෙසේරියාව කියන්නෙ අගනුවරට ඈතින් තිබුණ ගම්බද ප‍්‍රාදේශීය පාලන ඒකකයක්. රජතුමාට නෑකම් කියන කෙනෙක් තමයි රජතුමා වෙනුවෙන් පාලනය කළේ. බදු විදිහට මිනිස්සුන්ගෙ සාරයම සූරල අරන් මදිවගේ හින්දද කොහෙද තමන් දකින දකින කැමති කැමති ගෑණු තමන්ගෙ මන්දිරයට හොදින් හෝ නරකින් ගෙන්න ගන්න එක අකේසියස්ගෙ පුරුද්ද. එයිනුත් විවාහ මංගල්‍යයක් ගැන ආරංචිවුනොත් මනාලිව ගෙන්න ගන්න ගොඩක් කැමතියි. ඒ හින්දම දැන් මේ පලාතෙ විවාහ උත්සව කියල දේවල් ඇත්තෙම නැති තරම්. රහසෙන් මූලිකම චාරිත‍්‍ර ටිකක් ඉටු කරනව විතරයි. වෙසේරියාවෙ විතරක් නෙමෙයි මුලූ රටේම තත්වෙ ඔහොම තමයි. රජතුමත්, රජතුමා ගාව දැවටෙන රදළයො ටිකත් මිනිස්සුන්ගෙ ජීවිත අපායෙ පැසවෙන ලෝදිය වලින් උන්ගෙ දෙවියලෝකෙ සුවද විලවුන් හදමින් ජීවත් වෙනව.

ඔලිවර් ජීවත්වෙන්නෙ එයාගෙ අම්මත් එක්ක. ඇය අගනුවර උසස් පවුලක කෙනෙක්, සින්ඩරෙල්ලා. මොකක් හරි හේතුවකට අගනුවරින් පැනල ඇවිත් මේ පලාතෙ ජීවත් වෙනව. ඇය ඒ කාලෙ රජකුමාරයගෙ අනියම් බිරිදක් විදිහට තියාගෙන හිටියයි කියල කතාවක් තියෙනව. කොහොම හරි රජකම ගන්න රජකුමාරයව මරල දානවත් එක්ක සින්ඩරෙල්ල මෙහෙට පැනල ආවයි කියන්නෙ. ඔලිවර්ගෙ තාත්ත කවුද වගේ අනවශ්‍ය ප‍්‍රශ්න අහන්න එපා. ඔලිවර් ඇග්නස් එක්ක විවාහ ජීවිතය පටන් ගත්තෙ ජීවිතේ කවදාවත් නැති කරන්න බැරි රික්තකයක් එක්ක. මංගල රාති‍්‍රයෙදි තම පෙම්වතිය රැුකගන්න කිසිම දෙයක් කරගන්න බැරුව අසරණවුන පෙම්වතෙකුගෙ හැගීම් විස්තර කරන්න භාෂාවෙ වචන හොයන්න මං බොරුවට මහන්සි වෙන්නෙ නැහැ. ඔලිවර්ගෙ විතරක් නෙමෙයි රටේ හැම කෙනෙකුගෙම ජීවිත වල යථාර්තය මීට වඩා වැඩි වෙනසක් නෑ. ඒත් කවුරුත් මේ පාලනයට විරුද්ධව මොකුත් කරන් නෑ. කාලෙකට කලින් හියුමරාන් කියල වීරයෙක් කැරළි ගහල ඒ කාලෙ හිටිය පාලකයන්ට අභියෝගයක්වුණා කියල කතාවක් තියෙනව. හැමෝම ලොකු විශ්වාසෙකින් ඉන්නෙ ආයෙත් හියුමරාන් ඇවිත් මේ පාලකයන්ව එළවල සාධාරණ පාලනයක් හදාවි කියල. ඒත් ඒ කවදද? හියුමරාන් කොහෙද ඉන්නෙ? කවුරුවත් දන්නෙ නැහැ.

මල්ලකට වතුර පුරවද්දි, සීමාවකින් එහාට මල්ලෙ කොහෙන් හරි සිදුරක් හදාගෙන වතුර පිටවෙනව. පීඩාවේ උපරිමය පුපුරායෑමකින් අවසන් වෙන්න නියමිතයි. ඒත් වෙඩි බෙහෙත් බැරල් ගණන් තිබුණත් පිපුරුමකට එක ගිණි පුලිගුවක්  ඕනෙ. එතකන් වෙඩි බෙහෙත් වලට ඉන්න වෙනව. ඔලිවර්ල වෙඩි බෙහෙත් වගේ, එයාල හොයනව ගිණි පුලිගුවක්, ඒ හියුමරාන්. ඒත් කෝ හියුමරාන්? හිරු පායනකන් බලන් ඉදල ඇතිවුන තැන ඔලිවර් තීරණය කලා හිරු හොයාගෙන යන්න. ඔලිවර්ගෙ අසල්වාසිය වගේම පොඩි කාලෙ ඉදල හොදම යාලූව වුනේ ඇලඩින්. ඇලඩින් පරණ බඩු කඩයක් දාගෙන ජීවත්වුනේ අම්මත් එක්ක. ඇලඩිනුත් එකගවුණා තවත් බලන් ඉන්න බෑ කියන කාරණයත් එක්ක. දෙන්නත් එක්ක හියුමරාන්ව හොයාගෙන යන්න කතාවුණා. හැමෝගෙම විශ්වාසයක් තිබුන රජතුමාගෙ පාලනයෙන් යම් සීමාවකට ස්වාධීනව පාලනය වෙන කදුකර ප‍්‍රාන්තය පැත්තෙ හියුමරාන් සූදානම් වෙමින් ඉන්නව කියල. පහුවදා උදේම ඔලිවර් ඇලඩින් එක්ක ගියා රොබින් කියන වයසක මනුස්සයව හම්බෙන්න. රොබින් එදා ඉදලම කලේ කැලේ ගහක් දෙකක් කපාගෙන ඇවිත් පුටු මේස හදන එක. හැම තිස්සෙම කැලේ ඉන්න හින්දමද කොහෙද මිනිස්සු රොබින්ට කිව්වෙ රොබින් හුඞ් කියල. මොනව උනත් රොබින්ට තමයි මේ දේවල් ගැන වැඩියෙන්ම දැනුමක් තිබුනෙ. ලොකු ඇස් දිගටි නහය එක්ක නළලෙ වම් පැත්තෙ ලොකු උපන් ලපය හියුමරාන් අදුන ගන්න තියෙන හැමෝම දන්න ශරීර අංග. හැමෝම කියනව රොබින්ගෙ ශරීර ලක්ෂණ හියුමරාන්ට ගොඩක් දුරට සමානයි කියල. ඒ ඇරෙන්න හියුමරාන් ඉන්න පුලූවන් පැත්ත ගැන රොබින්ගෙන් හැම දෙයක්ම ඔලිවර්ල අහගත්ත.

පහුවදාම ඔලිවර්, ඇලඩිනුයි තවත් තරුණයො දෙතුන් දෙනෙකුයි එක්ක හියුමරාන් හොයාගෙන පිටත්වුණා. ඒ ගමන ලේසිවුනේ නැහැ. සත්තු, මංකොල්ලකාරයො වගේ ඉවරයක් නැති අනතුරු මැදින් කණ්ඩායම කදුකර ප‍්‍රාන්තතයට ආව. ප‍්‍රධාන නගරයට ඇතුල්වෙන තැනම කාව හරි එල්ලල මරල දාල. දවස් ගාණක් ගෙවිල තිබුණත් කවුරුවත් මිනිය බාන්නවත් හදල තිබුණෙ නෑ. අකේසියස්ටත් වැඩිය දරුණු පාලකයෙක් මෙහෙ පාලනය කරන්නෙ කියල ඔලිවර්ලට තේරුණා. සමහර විට හියුමරාන්ලගෙ කි‍්‍රයාකාරකම් හින්ද ඒව මර්දනයට මේ වගේ දැඩි නීති කි‍්‍රයාත්මක කරනව ඇති. ඒ මිනිස්සුන්ව දැක්ක ගමන් ඔලිවර්ට තවත් දෙයක් තේරුණා. ඒ මිනිස්සුන්ගෙ ඇස්වල ඔලිවර්ලගෙ තරම්වත් බලාපොරොත්තුවක් ඉතුරුවෙලා තිබුනෙ නැහැ. දවස් ගාණක් කට්ටිය මුලූ ප‍්‍රාන්තය පුරා හියුමරාන් ගැන ආරංචියක් හෙව්ව, ඒත් කිසිම හෝඩුවාවක් හම්බවුනේ නැහැ. ඔය අතර ප‍්‍රාන්ත පාලකය අගනගරෙදි ජනතාව අමතන දවස ආව. ඒක සම්ප‍්‍රදායක් විදිහට කෙරෙන දෙයක්. ඔලිවර්ලත් මිනිස්සු එක්ක එතන්ට ගියා. ඇත්තටම ඒ වෙද්දි ආපහු ගමට යනව ඇරෙන්න කරන්න දෙයකුත් ඔලිවර්ලට ඉතුරු වෙලා තිබුනේ නැහැ. පාලකය සදළුතලයට ආව. හේවායන්ගෙ අණට භයෙන් මිනිස්සු ව්‍යාජ පී‍්‍රති ඝෝෂා පැවැත්වුවා. ඒ පාලකයට තිබුනෙ ලොකු ඇස්, දිගටි නහය, නළලෙ උපන් ලපය, ඒ හියුමරාන්.

හදිස්සියෙම අකේසියස්ගෙ බදු එකතු කරන්න ගිය නිළධාරියෙක් හා හමුදා භටයෙක් මරා දැමෙනව. ඒක අහබු දෙයක් වගේ සැළකුවත් පස්සෙ ඒ වගේ සිදුවීම් නිතර වෙන්න ගන්නව. ඒ එක්කම ඒ හැම තැනම හියුමරාන්ගෙ සළකුණ තියල තියෙනව. හියුමරාන් ඇවිත් කියන පණිවිඩය ගම් නගර පුරා පැතිර ගියෙ නියගයෙන් පීඩා විදින ගොවි ගම්මානයකට ඈතින් ඒ දිහාට එන වැහි වළාවක් ගැන ආරංචියක් වගේ වේගෙන් වගේම දස අතේ වැළලිලා තිබුණ හීන වලට ආයෙම පණ දෙන ගමන්. කැළෑවල හියුමරාන් යටතේ සෙනග සංවිධානය වෙන්න ගත්ත. ඒත් හියුමරාන් වැඩිය මිනිස්සු අතරට ආවෙ නැහැ කැළෑවෙ හැංගිලා හිටියෙ. ඒක මිනිස්සුන්ට අදාල නෑ. එයාලට හියුමරාන් ආයෙ ඇවිත් කියන පණිවිඩයම ඇති. අන්තිමට වෙසේරියාවෙ පාලනය හියුමරාන් අල්ල ගන්නවත් එක්කම මුලූ රටම සළිතවුණා. හියුමරාන් ගැන විශ්වාසයෙන් පිට පළාත්වල ඉදන් මිනිස්සු හියුමරාන්ට එකතු වෙන්න වෙසේරියාවට ආව. රජතුමා මේ විෂ බීජය පටන් ගත්ත තැනම නැතිකරල දාන්න දැවැන්ත ආක‍්‍රමණයක් වෙසේරියාවට එල්ල කළා. හියුමරාන්ගෙ සෙබළු අභීතව සටන් වැදුණත් ඒ ආක‍්‍රමණයට මුහුණ දෙන්න තරම් ඒ වෙද්දි හියුමරාන්ගෙ හමුදාව ශක්තිමත් නැහැ. වෙසේරියාව අත ඇරල ඉතුරු වෙච්ච සේනාව වනයට පසු බැස්ස.

රජතුමා හිතුව වැරදියි, ඒ වෙද්දිත් ගිනි දළු නැගිල ඉවරයි. කොයි තරම් නිවන්න හැදුවත් එක තැනක් නිවද්දි තව තැනක ගින්න ඇවිළෙනව. වනයට ඇවිත් හියුමරාන්ගෙ සේනාව සමූලඝාතනය කරන්න රජතුමා උත්සහ කළත් ගොවියන්ගෙන් හා අනිත් කැළෑව ගෙදර වගේ වුණ හියුමරාන්ගෙ සේනාවෙ මිනිස්සු එක්ක කැළේ ඇතුලෙ හැරෙන්නවත් රජතුමාගෙ හමුදාවට බැරිවුණා. අන්තිමට කැළේ ඇතුළට ගිහින් හියුමරාන් මරණ එක සියදිවි නසාගන්නව වගේ වැඩක් කියල රජතුමා තේරුම් ගත්ත. හියුමරාන් හොයාගෙන මිනිස්සු දිගින් දිගටම කැළෑවට එන්න ගත්ත. ටික කාලලෙකින් එකින් එක ගම්බද ප‍්‍රදේශ හියුමරාන්ගෙ සේනාව අල්ල ගත්ත. ඔය අතරෙ හියුමරාන්ගෙන් ජවය ලබපු වෙනත් ප‍්‍රදේශවල තරුණයිනුත් කැරළි ගහන්න ගත්ත හියුමරාන්ගෙ සහයට. ඒව ගොඩක් වෙලාවට ගරිල්ලා කණ්ඩායම්. හියුමරාන්ගෙ සේනාව ඒ ප‍්‍රදේශ ආසන්නයට එද්දි ඒ කණ්ඩායම් එහෙම්ම හියුමරාන්ගෙ හමුදාවට එකතුවුණා. අන්තිමට හියුමරාන්ගෙ සේනාව අගනුවර වටලෑව. දෙපැත්තෙම සේනාවන් අවසන් මහා සංග‍්‍රාමයට සූදානම්වුණා. කවදාවත් බිදවැටෙන් නැහැයි කියන නගර ප‍්‍රකාරය බිදින්න ඒ විශ්වාසය දරපු මිනිස්සුම හරිම විශ්වාසෙන් ආව. ඔලිවර්ල ඇලඩින්ල හැමෝම හියුමරාන්ට එකතුවුනා. රොබිනුත් ගමෙන් අතුරුදහන්වෙලා, ඒ මනුස්සයත් හියුමරාන් ගාවට යන්න ඇති කියලයි හැමෝම කියන්නෙ.

ඒ උදෑසන හරිම අමුතු උදෑසනක්, මරණයේ අන්ධකාරයත් බලාපොරොත්තුවේ ආලෝකයත් එකට එක්වෙච්ච උදෑසනක්. මේ සංග‍්‍රාමය කොහොම ඉවරවුණත් ඒ එක්ක එක යුගයක් ඉවර වෙනව, ඒ වගේම ඒ අවසානයම තවත් යුගයක ආරම්භයවේවි. දහස් ගණන් සෙනග නගර ප‍්‍රකාරය දිහාට ඇදෙන්න ගත්ත, හියුමරාන්ගෙ ළගම සෙනෙවියොවුන ඔලිවර්, ඇලඩින් ඇතුලූ පිරිස ඉස්සරහින්ම ආව. ප‍්‍රාකාරය උඩට වෙලා සෙනග දිහා බලන් හිටපු රජතුමාට මහා ආශ්චර්යක් දකින්න ලැබුන. කෙසග නගර කම්කරුවො එක පාරටම නයිට්වරු බවට පත්වවෙලා රණ හඩ දෙමින් ප‍්‍රාකාරය දිහාට එන්න ගත්ත. දුප්පත් ගොවියො මකරු වෙලා ගිණි පිඹිමින් ප‍්‍රාකාරය දිහාට පියාඹගෙන එන්න ගත්ත. පැය ගාණක් ප‍්‍රාකාරය අද්දර ගැලූම් දහස් ගාණක රුධිරයෙන් සේදුණාට පස්සෙ ප‍්‍රකාරයෙ ප‍්‍රධාන දොරටුව අන්තිමට බිද වැටුණ. රජතුමා ඇතුලූ සෙනෙවිවරු අන්තිම ප‍්‍රහාරයට සූදානමින් බලන් ඉද්දි දහස් ගාණක් සෙනග ප‍්‍රාකාර දොරටුවෙන් පොරකමින් නගරයට කඩා වැදුණ. රජතුමා අන්තිම මොහොතෙ තවත් පුදුමයක් දැක්ක, ඒ හැම කෙනෙක්ගෙම ඇස් ලොකුයි නහය දිගයි නළලෙ වම් පැත්තෙ උපන් ලපයක් තියෙනව. ඒ ඔක්කොමල හියුමරාන්ල.....

රිවිහාර පින්නදුව



Monday, November 12, 2018

මද සිනහවක සීමාඉර නොපැන


මද සිනහවක සීමාඉර නොපැන


රෑ යමේ හොර හොරෙන්
ඇලවෙද්දි පෝස්ටර්
තාප්ප බාල්දිත් උස්සන්
හුරු පුරුදු මුහුණක් හදිසියේ
මතුවුණේ වංගුවෙන්
අතීතය හෙණ ගසන කළ
මුවට මුව බලාගෙන
වසර ගණනක් දිග
තත්පර ගණනක් අපි ගෙව්ව
සිනාසුණු රණ්ඩුවුණු
සුන්දරම මතකයන් 
ලොරි ගණන් ඇත
අප අතර අඩු නැතුව
කාර්්‍යාලෙ එක පැදුරෙ බුදියෑව
කාලයක් අපි දෙන්න
ගාණක් නැතුව
එක දත් බුරුසුවෙන් දත් මැද්ද
138 පාරෙ තාප්ප ලයිට් කණු
අදුනනව අපි දෙන්නව හොදට
මැයි දිනද විරු සමරු
රතුපාට වේදිකා
සිහිනයට අත වැනුව
පිකට් එකක් කොතනද
හැමදාම මග හිටින
බයික් එකත් වත්තන් කරන්
අපි හිටියෙ එක ළගම
මගෙ හුස්ම සැක උනත්
සැක නැතුව ළග උන්නු උඹ
දැන් කොච්චරනම් දුරද
මාවත් දෙකක අපි
ලූහුබදිනවා තවම
ඒ හුරුපුරුදු හීනයම
කෙම් බිමක කවදාද
හමුවන්නෙ අපි දෙදෙන
ආයෙම හොරාට අඩියක් ගසන්නට
හිත් රිදුණු තැන් බෝම
වචන වෙඩි සැර සේම
බෙහෙත් කොට ගොඩදමන්නට
බැරි නෑ නේද සහෝදරකම
අහන්නට හිතුනාට
ඉස්සර පුරුද්දට
සහෝ ප්ලේන්ටියක් ගහමුද
ගොළුවතින් අපි
දෑසින් බදා වැළදගෙන
මද සිනහවක සීමා ඉර නොපැන
හංදියෙන් දෙපැත්තට
හැරිල ගියා ඉස්සරහටම

රිවිහාර පින්නදුව

Tuesday, November 6, 2018

ආදරේ practice කරන්න


ආදරේ practice කරන්න


fail වුණු ලෝකයක
fail වෙන එකම
පස්ස් යැයි සමරන
මැණික ඉතිං
අපිට පුලූවන්ද
ආදරේ practice කරන්න
තරුත් නැති අහසක
හද කොහොම උනත්
අඩුම තරමේ
උල්කාපාතයක්ව කඩාවැටෙන්නට
අපිට පුලූවන්ද
පහන් තරුවක් වෙන්න
පුරන්වූ කුඹුරක
රන්වන් ගොයම් කරලක්ව
පැසෙන්නට හැකිවේද
පෙද පාසිවත් නැති විලක
නෙළුමක්ව විකසිත වෙන්න
හැකිවේවිද අපිට
සවන් අහිමි ලෝකයක
දනන් මුසපත් කරමින්
සිතාරය වයන්නට
ඉතිං අපි සිපගමුද
හති වැටෙන තුරු දෙතොල
ඉතිං අපි මොරදෙමුද
ආදරෙයි ආදරෙයි කියා
ජින්තු යන තුරු උගුරෙ
නෙත් බැල්මට සමවැදී
මැණික ඔයත් එනවද
ආදරේ practice කරන්න

(රිවිහාර පින්නදුව)


Monday, October 22, 2018

ගිණිසිළුව අන්තරේ


ගිණිසිළුව අන්තරේ


හීන ගල්වුණු ලෝකෙක
චේ ත් කිචවී විකිණෙන
රතු පාට ජෝක් අද්දර
අතනාරිනා අරගලයක
පාවා නොදෙන දිවුරුම
උන් වළිකෑව පැළ කරන්නට
ඉරි තැලී වියළුණු පොළවක
ලෙයින් දහඩියෙන් දෝවනය කර
දහසක් අවලාද ගල් මුල්
කදුළු ගෑස් ටිං ගාණට
මඩ බැරල් පෙරළුණු
ඉවසන්න බැරි හින්ද
අඩහැරය අන්තරේ
ආතල් කැඩෙන හින්ද
නවලිබරල් සීලයේ
සමාජෙක කුණු කසළ
ගොඩගහල කර මතට
කොල්ලො කෙල්ලන්ගෙන්
දාර්ශනික අප්පල
මස් රාත්තල ඉල්ලූව
අරන් වරෙව් සගයිනි
විශ්වාසය පොළවට
මොරදියව් සටන් පාඨ
කිදාබහිනතුරු අරගලය
සමාජෙක ඇටමිදුළු වලටම
බැරියර් මත මල් පිපී
හිනැහෙනා හීනයට
අතවනා යා යුතුය
තවත් බෝ දුර අපි
ප‍්‍රාර්ථනාවේ කෙම්බිම සොයාගෙන
වෙළදපල හීනයට
ගල් ගහන මන්තරේ
නිමානැති අරගලයෙ
ගිණිසිළුව අන්තරේ

(රිවිහාර පින්නදුව)

Sunday, June 3, 2018

ෆුට් බෝඞ් පේ‍්‍රමය


ෆුට් බෝඞ් පේ‍්‍රමය


ඔහු සරසවියෙ අවසන් වසරෙ
පාට් ටයිම් ජොබ් එකකට 
යන අතරමග
කෝච්චි ඉස්ට‍්‍රයික් දවසක
බස් එකකට පොරකන අතර
අහම්බෙන් හම්බුන 
ෆුට් බෝඞ් පේ‍්‍රමය
සම්මතයෙ සීමා ඉරි
අමු අමුවෙ ජෝක් කළ
දශක ගණනක වයස් පරතරය
දශම ගණනට ගණන් නොනැගුන
හෙටක් නැති අද දවසෙ ආලය
ඉතිං උන් වින්ද නිහඩව
සති අන්තෙ
මොහොතකට උන්ගෙ ලෝකෙක තනිවෙන්න
එද්දි ඔහු කැමතිම
රතු පාට ලොකු මල් වැටුණු ගවුමට
සිහිනවල පියෑඹුව වගේ නොව
යථාර්තය සිරගෙයකි
සරසවිය හැරයන දා
යොවුන් විහග දිවියට ඉඩදී
ඈ පියෑඹුව ඈතට
කාලය ගෙවුණි නොදැනිම
මතකයන් ගල් ගැසී
අතීතෙක ගං පතුලෙ තනිවෙද්දි
සුදු පාට පොඩි මල් වැටුණු ගවුම් ඇදපු
රැුකියා බිමේ සමනළියකට
හිත ගියා ඔහුගෙ
මතකයන් තුවාල මත
තවරා ස්නේහයේ ඔසු
අද වගේම හෙට දවසකුත්
තිබුණ ඒ ආලය
ගැළපුනා සම්මතයෙ
සිල්පද ඔක්කෝටම
කල් මරන්නේ කුමට තව
කැදලි තනන්නේ නැතිව විහගුන්
ඔහු ගියා සුභ මොහොතක් බලා
අත පතා ඇගෙ
දෙගුරුන් හමුවෙන්න
සුදු පාට පොඩි මල් වැටුණු ගවුම
ඇදගෙන ඒ ළෙන්ගතු
සිනහවෙන් සැරසී
ඇය ආව පෙරමගට
ගේ ඇතුලට පය තැබූ ඇසිල්ලෙන්
නිසල සිත් වා තලය
කැළඹී අකුණු ගසමින්
ධාරානිපාත වැසි 
ඇදහැලෙන්නට විය
අන්දමන්දව ඔහු නිවසින් 
පිටව යන සද
ඇය බලා උන්නා ඇස් හයාගෙන
ගේ පිටිපස්සෙ වැලක
රතුපාට ලොකු මල් වැටුණු ගවුමක්
වතුර බේරෙමින් තිබුන

(රිවිහාර පින්නදුව)


Saturday, April 28, 2018

වරෙල්ලා යන්න පාරට


වරෙල්ලා යන්න පාරට


අවුරුද්දෙ අන්තිම දවස
අලූත් අච්චු පොත් හම්බෙන දවස
කරඩුව වගේ පරිස්සමට
අපි ගෙදරට වඩම්මන
කෙල්ලට වගේ ආදරෙන් 
පිටකවර දාන
රවුම් බෝල අකුරෙන්
නම පංතිය ලියන
පිටුවෙන් පිටුව ආසාවෙන්
පෙරළල බලන
මතකයන් තියෙනවා
අපි කාගෙත් ගාව
ඉසුරුපායෙ පෝළිම්වල
අම්මල එක්ක වේලෙන පොඩි උන්ට
ලස්සන නැතුව ඇති එච්චර
අලූත් අච්චු පොත්
බිල බල බල අම්ම හූල්ලන
ලොකු ලොකු උන්ගෙ පොඩි උන්
දිස්නෙ දෙන අලූත් අච්චු පොත්
එක්කලා හිනාවෙන
පොඩි පොඩි උන්ගෙ පොඩි උන්
පිටු ගැළවුණු වර්තමානයක්
එක්කලා ඔරවන
මහ බැංකුව කඩල වියදම් කරන
පොඩි උන්ගෙ හෝඩි පොතෙන්
සල්ලි ඉතුරු කරන්න
හොර පාරෙන් අච්චු පොතටත්
මුන් කෙළින්න හදන එක ඉවසතැහැකි
ඒ ඔක්කොම නාඩගම්
බකන්නිලන් බලන් ඉන්න එක
ඉවසන්නෙ කොහොමද රත්තරන්
උත්තරය තියෙන තැන මෙතන
ඒ තමයි අරගලය
තොරොම්බල් හීන අතහැර
පොළව සිප වැළදගනු මැනවි
සාමා අමර
සල් ගහ යටට වෙලා
මොනවද තව කරන්නෙ?
වරෙල්ලා යන්න පාරට
ජීවිතය හොයාගෙන......

(රිවිහාර පින්නදුව)


Monday, April 16, 2018

දහඩියෙන් කදුළින් ඔපවැටුණු ඒ නුඹේ ප්‍රෙමයයි



දහඩියෙන් කදුළින් ඔපවැටුණු
ඒ නුඹේ ප්‍රේමයයි


අයන්නෙන් අම්මා
හෝඩිපොත අතට ගත් දවසෙ ඉදලම
ගණදෙවි පහන වාගේ
අදුර නසමින් හැමදාම
දැල්වුණේ ඔබලයි
සුදු ඇදුමෙ දවටලා
අරන් ගියෙ ඉස්කෝලෙ
කොටුරූල් දික්රූල් 
පිටු අතර තැවරුණේ
දහඩියෙන් කදුළින් ඔපවැටුණු
ඒ නුඹේ ප්‍රෙමයයි
ජීවිතේ කඩඉම්
එකින් එක පසුකරන සද
සෙවණැල්ල ලෙස ආවෙ නෑ
මගේ පසුපස
අදුරෙදී සැගවෙද්දි එය
කෙළස සමකරන්නද මම
උණුසුමට සිසිලසත්
සිසිලසට උණුසුමත්
රැගෙන ආවේ නුඹලයි
නිදිමරන දා පොත් අතර
ප්ලේන්ටියෙ උණුසුමත්
නුඹයි ඒ නුඹලමයි
හැමදාම වගේම
අරගල බිමෙත් අද
තනිකරන් නෑ මාව
මට පුදුම නෑ ඒක
ඒ මගෙ අම්මයි තාත්තයිනෙ
ඇස් අග රැුදුණු 
මේ හීන අම්මාට
ඒ හීන තුළ පිරුණු
ආදරය තාත්තට

(රිවිහාර පින්නදුව)