Thursday, October 26, 2017

77 පෙරළියාලම්භන ප්‍රීතිය





77 පෙරළියාලම්භන ප්‍රීතිය


මොන තරම් ආඩම්බරද
77 ට හතළිහක් දැන්
ඔක්තෝම්බර් විප්ලවය වගේ
සමරමුද පාරවල් දිගේ කොඩි වන වන
ජේ ආර් ගෙ ෆොටෝ එකක්
බෙල්ල එල්ලගෙන
රනිල්ට ජයවේවා කිය කිය
ඇඩම් ස්මිත්ට වැද වැද
බලන්න සැමරුම් පාගමනෙ ලස්සන
ඉස්සරහින්ම එන්නෙ
රජරට වකුගඩු රෝගියො
මැහිතෙල් බෝතල් වලට
රෝහල් තුන්ඩු වලින් තට්ටු කර කර
අන්න ඊළගට විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයො
එනව හිස් කදුළු ගෑස් කෑන් වන වන
මැදපෙරදිග ගෘහසේවිකාවො
මොන තරම් සුන්දරද
යකඩ ඇණ උඩ දදා
මිනී පෙට්ටිවල නැගල එනකොට
ඉස්කෝලෙ යන්න නැති
හාර ලක්ෂ පනස්දාහක් පොඩි උන්
අර එන්නෙ රෙදි වවුචරෙන් හෙළුව වහගෙන
ළගම පාසල හොදම පාසල
සටන් පාඨ මොරදීගෙන
උපත් පාලන කොපු පුම්බල
බැලූම් බෝල වගේ එල්ලන්
කවුද මන්ද අර එන්නෙ
මීතොටමුල්ලෙන් ගෙනාපු
කුණු බෑග් කරේ තියාගෙන
ඊළගට ඔබට දිස්වන්නෙ
කොළොන්නාවෙ මිනිස්සු
අතුරුදහන්වුණු පුතාලගෙ රූප අරගෙන
මේ එන්නෙ යාපනේ අම්මල
ගිණිගත්ත ටයර් සෑයක් පෙරටු කොටගෙන
ඔන්න එනව දකුණෙ තාත්තල
අවපැහැගත් ඇහැළ මලින් සැරසිලා
අර නටන්නෙ 83 නැටුම් කණ්ඩායම
මහා වනහිස් සමතලා කළ
බැකෝ ඇත් රජු වඩිනවා
ඉතිං නැගිටල සාදු කියමුද
77 පෙරළියාලම්භන
ප්‍රීතියෙන් අපි ඔකදවී
දරාගන්නම බැරිම තැන අද
සරමෙ මළපහ වී වගෙයි

(රිවිහාර පින්නදුව)


Thursday, September 28, 2017

ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය



ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය


ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය
සීතලම නිමේෂෙක උණුසුම ගෙනෙන
සිතිවිලි මීවිත පොද නුඹය
දුරකථන ඇමතුමකින් නිවී සැනසෙන
සුහර ගුණයට පාරමිතා පුරමින
ජීවිතේ දුර වන්දනාවක
යන්න පේවී මාත් එක්කම
ගැයෙන සී පද රාව නුඹමය
වෙහෙසකර සිත් පතුල පිරිමැද
ගිම් නිවාලන ඔසුව නුඹ මට
සටන් කවි අතර
අයිතිවාසිකම් අහමිවූ
මගේ පෙම් කවිය නුඹ

(රිවිහාර පින්නදුව)


Thursday, September 14, 2017

මේ අපි පොඩි කාලෙ වැස්ස වැස්සමද





මේ අපි පොඩි කාලෙ

වැස්ස වැස්සමද


පොළෝ හිමි සද
තරහවූ සද
අහස් දෙවගන
හෙළන කදුළට
ඉතිං අපි ආසයිනෙ ඉස්සර
පිරී මිදුලේ අහස් වැහි දිය
ගලන සද රැුළි නගා ඉවතට
පෙමින් ඇළලී වහින වැස්සට
ඇදේ දෙව්සුව සෙව්ව පෙරදින
සීතළ වැස්සයි - උණුසුම් සයනෙයි
අම්මගෙ තේකයි - කියවන පොතකුයි
ගංජා මොකටද
ඉතිං මට මත්වෙන්න
පුටුවක දිග ඇදී
පේ‍්‍රමයේ මතකයන් කියවන්න
ජීවිතේ ආගිය කතා
රිදෙන හිනැහෙන පිටුවල
ආයෙ ආයෙම මුමුණන්න
සිය ගණන් කවි වලට
සරු පසක්වී දළුලන්න
වැස්ස පොළවට අරගෙන ආවෙ
වැහි බිංදු විතරමද මට පවසන්න
වේළිලා කරවෙච්ච පොළවක්
මුල්ම වැහි බිංදු සිපගන්නකොට
නැගෙන සුවදත් සුවදද මොන තරම්
පස් කන්න බඩ ගිණි හිතෙන
අහස කළු කරගෙන එද්දි
හදාගෙන කොල බෝට්ටු
බලන් හිටිය අපි දියඹට යන්න
පංති කට් කරන්න
වැස්ස තව වැඩිවෙන්න
වැහි දෙවියන්ව යැද්ද අපි
කතරගම ගම්භාර පරදන්න
එන්න පාරවල් කොතෙක් තිබුණත්
වතුර යටවුණු පාරවල් හොය හොයා
ගෙදර ආවෙමු හරිම සතුටින්
පොඩිකාලෙ ඉස්කෝලෙ
පිට්ටනිය වැස්සට පිරුණම
ජල කි‍්‍රකට් ගැහුව අපි
මඩවතුර නාගෙනම
වැස්ස ගැන මතකයන්
මොන තරම් ලස්සනද
ඒත් අද වැස්සට
අපි කොච්චරනම් භයද
මට තාම තේරෙන් නෑ
මේ අපි පොඩි කාලෙ
වැස්ස වැස්සමද
පාරම්බාන සංවර්ධනය
අන්තිමට නැති කරල අපිට
වැස්සෙ ලස්සන බලන්නත්
මේ යක්ෂයෙක්ව එන්නෙ
අනේ මං ඒ ආදරේ කරපු වැස්සමද

(රිවිහාර පින්නදුව)

Monday, September 11, 2017

සල් ගහයට අපි sex කරමුද?


සල් ගහයට අපි


අමර ගෙදර ඔප්පුව
උකස් කරන්න පුලූවන් කීයටද
ඒ ගාණට සෙට්වෙන
කැම්පස් එකක් තියෙනවද
පේරද කොළඹද ජපුරද
කැළණියෙ අලූතෙන් හදපු ෆැකල්ටියට
පළවෙනි බැජ් එක හින්ද
මේ අවුරුද්දෙ ඩිස්කවුන්ට්ලූ
පහසු ගෙවීමේ ක‍්‍රමයට 
O\L කරපු අපිට
 ඕව කරන්න පුලූවන්ද
A\L ණය වාරිකත් තාම ඇරියස්
අහම්බෙන් සෙට්වෙන
Free card එකකින්
මැතිදුනි අනේ හැකිවෙයිද
අපිට නිවනින් සැනසෙන්න
සල්ලි තියෙන අයට ප‍්‍රයිවට්
අවුලක් නෑනෙ ඉතිං
රජයෙ ඒව දුප්පත් අයට
ලිබරල් බණ කතා හොදයි
ගමේ සිරිපාල මාමට
අඩියක් ගහල දොඩවන්න
සාමා එන්න
හෝඩි පොතට ගෙවන්න
සල් ගහයට අපි
SEX  කරමුද
රෙදි මිළ ඉහළට
වවුචර් එක තැන
දැන් අපි ඉස්කෝලෙ යන්නෙ
නිළ රෙද්දෙන් ජංගි මහන්
ඉඩෝරෙක දළුලන්න
සිහිනයකට හැකිවෙයිද
වසත් සමයක් නුදුරේම
ආයෙත් ශීත සෘතුවකට ගියොතින්
වසන්තයෙ මල් නොපිපේවි සත්තට

(රිවිහාර පින්නදුව)

Tuesday, September 5, 2017

හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද





හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද


මුහුද කරා යන ගමනෙදි
ඇද වැටෙමින් ගල්පර මතින්
නොනැවතී ගලා ගොස්
හුදෙකලා නිම්නයන් මැදින්
ගගක් වෙනවද වෙහෙස කෙතරම්
ඒත් ගගකට හැරෙන්න බෑ ආපහු
දස මසක් කුස දරා
පුංචි දරුවෙකු මුහුණ බලනට
මවක් කෙතරම් දුකක් උසුලයිද
මොනතරම් වේදනා දුන්නත්
ඇයට පුලූවන්ද බැහැයි කියනට
ප‍්‍රසූතාගාරයෙදි
ලියා පෙම්පත් දහසක්
මල් උයන් කෙළවරක
හොරෙන් හාදු දී දසදහසක්
ජාති ආගම් හදහන්
ගළපා නහුතයක් කුණුහරුප
අතපැන් වත්කරන්න හදද්දි
පුලූවන්ද නුඹට පෝරුවෙන් බැසයන්න
නිදිවරා රෑ ගණන්
පාඩම් කර දෙබස්
පුහුණු වී නූලට
මංගල දර්ශනයට
තුන්වන සීනුව නාදවන විට
නාට්‍යකරුවන්ට පුලූවන්ද
වේදිකාවෙන් බැසයන්න
ප‍්‍රැක්ටිස් කරල අම්බානක
දින දිනා ඇවිදින්
වර්ල්ඞ් කප් එකේ
ෆයිනල් මැච් එකේ
ටොස් එක දැම්මට පස්සෙ
මැතිව්ස්ට පුලූවන්ද
ටීම් එකත් අරගෙන ආපහු
කටුනායකට එන්නට
ගුටි කාපු දවස් ගාණ මතකයිද නුඹට
ඒවට ලිව්ව කවි ගාණවත්
මතක නැති කොට මට
ලේසි නැති බව ඇත්ත
ලේසි වෙන්නට ඉඩක් නැති අරගලය
කරන්න පුලූවන් දෙයක් කරල
පැත්තකට වෙන්නට අවසර නෑ අපිට
අරගලය අයදිනව නුඹෙන්
නුඹට වඩා විසල් මිනිසෙක් වෙන්න
කදුළු ගෑස් කොච්චරද
ජල ප‍්‍රහාර මනින්නෙ ලීටර් වලින්ද
බවුසර් වලින්ද
ඇකාල හිරේ උන්නු
දවස් ගාණ කීයද
ඉස්පිරිතාලෙ ඇදන් කීයක්
අපෙන් පිරුණද
ජයග‍්‍රහණයේ නිම්නය සොයාගෙන
හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද
ලීෆ්ලට් කීයක් බෙදුවද
උගුර ලේ රහ වෙනකන්
කී දෙනෙක්ට කථා කෙරුවද
අවුරුදු කීයක්
එකම හීනයකට සමවැදුණද
මිනිස්සු කී දාහක්
අරගල බිමට ඇදගෙන ආවද
අට්ටාලෙයි වර්ජනෙයි
දවස් ගාණ විතරයි නේද
ඉලක්කන් වලින් කියන්නවත් මතක
සගය මෙච්චර දුර අපි ආවෙ
මේ මොහොතෙ අත්වැල් අතහරින්නද
ගෙයක් ගන්න කාර් ගන්න
ඒ හීන පොඞ්ඩක් කල් දාන්න
බැරිතරම් තාම අපි දුප්පත්ද
පස්සට අඩියක්වත් තියන්න
ඉඩක් කොහෙද අපිට
කොන්දේසි විරහිත අරගලයක
ඉතිහාසයේ සාක්ෂිකරුවන් වූ කලට
හෙට උදාවෙන
කදුහෙල් සමතලාවන දවසට
සිහිනයන් අපි දල්වමු

(රිවිහාර පින්නදුව)

Thursday, August 31, 2017

පෙම්වතිය රකිනා පෙම්වතෙකු ලෙස


පෙම්වතිය රකිනා  පෙම්වතෙකු ලෙස


නලිියනා ලේ නහර වැල් තුල
දෑස් බොදකර
උණුසුම් කරයි හදවත
අපේ උන් එක එකා
කැණ හිවල්ලූ ගොදුරු කරගන්න
දඩයම් බිමකි
සගය මේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී භූමිය
ඒකාධිපති පාලනය
අවසන් කර ඇත
මානව හිමිකම් කි‍්‍රයාධරයිනි
මේ කේතුමතියේ නුඹලට ආතල්ද
නීතියේ කන්‍යාවිය
රෙද්ද උස්සන් ගාණ ඉල්ලන
මහා පතරංග දාර්ශනිකයො
මාර රැුඩිකල් ෆේස් බුක් වීරයො
ඇග පුරා ගාඞ් දාගත්ත
හයේ හතරෙ STF කාරයින්ගෙන්
භය නැතුව ගුටිකන
සියුමැලි කෙල්ලො ගාව
මටනම් තවත් මාර නැත
බයිබලේ පිටු පුරා
දාහෙ කොළ අලවන
පන්දාහෙ කොළ බෝධිය වටා
එල්ලලා බෝධි පූජා තියන
විකිණෙන එකම නිවනද ස්වර්ගයද
කරපු ලෝකයක
ලේ සුවද දෙන අන්ධකාරය මැද
අරුණෝදයේ සිහින දකිමු
හිරේ යන එකෙක් ගානේ
තවත් සීයක් රතු ධජ අත දරමු
මරණ එකෙක් ගානේ
දාහක් නැගිටින පණිවිඩය
උන්ගෙ කන් අඩි වලට ගෙනියමු   
හෙණ නොඉල්ලා දෙවියන්ගෙන්
මේ පවුරු පදනම් දෙදරවන
හෙණයක්ව අපි පතිත වෙමු
දූෂකයන් මැද
පෙම්වතිය රකිනා  පෙම්වතෙකු ලෙස
අරගලය ආදරෙන් රකිමු අද

(රිවිහාර පින්නදුව)

Saturday, August 26, 2017

සම්මතේ පිංවතුන් අවිදරන්

සම්මතේ පිංවතුන් අවිදරන්


සම්මතේ පිංවතුන්
අවිදරන් අමෝරන්
පේ‍්‍රමයක් සොයනවා
ගිණි තබා වනසන්න
රත්තරනෙ පා තබා
පේ‍්‍රමයත් වරදක්වුණු
ලෝකෙට හොරෙන්
ඇවිද යමු හෙමි හෙමින්
ආදරේ සොහොන් ලකුණු ළග
ඇස් පියාගෙන තදින්
කෝච්චියෙ හදිස්සියෙ හම්බවුණු
ඇස් අගින් යාළුවුණු
ඒ රුවට ඇබ්බැහිවෙලා
වයස් සීමා ඉර පැන්න
අපි ටිකෙන් ටික ළංවෙච්ච
වැහිකෝඩ අදුරු හැන්දෑවක
කුඬේයට ස්ටේෂමේ තනිවෙච්ච
දෙතොළගින් ජීවිතේ රහබලා
ආයෙමත් වෙන්වෙච්ච
හදිස්සියෙ සැරින් සැරේ
රස්සාවට ලෙඩ නිවාඩු වැටුණු
ලෙඩ හොදකරගන්න අපි
ලෝකයෙන් හුදකලාවක් හොයන් ගිය
යන්නෙ කොහෙද දන් නැති
යන්න දිහාවකුත් නැති
තහනම් පේ‍්‍රමයත් අරන්
හෙටත් අපි කෝච්චියෙ හම්බෙන

(රිවිහාර පින්නදුව)